foto: Tom Roelofs
Het zal rond 1985 geweest zijn, dat ik op het Conservatorium van mijn theoriedocent de opdracht kreeg een stukje ‘contrapunt‘ te schrijven. Of ik de opdracht naar wens had uitgevoerd kan ik me niet herinneren, maar het stukje is me om één of andere reden altijd bijgebleven.
Toen ik onlangs een vers aangeschaft virtueel instrument installeerde was het stukje dan ook snel uit het geheugen gevist en vertaald naar de klanken van dit technisch vernuft. Ben er dan deze week ook maar eens voor gaan zitten om het vast te leggen, enerzijds om de herinnering te bewaren, anderzijds als oefening om het nieuwe speeltje wat beter onder de knie te krijgen. Het resultaat: een viertal nepstrijkers, die er nooit in zullen slagen om echte te evenaren, maar wat mij betreft de illusie voldoende waarmaken.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
@Marco
Dit is de ‘Symphonic Orchestra Gold Edition’ set van EastWest / Quantum Leap. Ik heb hier niet meer gedaan dan drie klanken (viool, alt, cello) kiezen die het hele stukje een zelfde speelwijze houden. Wil je een realistischer resultaat, zou je diverse speelwijzen (articulaties, strijkwijzen) moeten gebruiken binnen een partij. Een tijdrovend klusje…
De mooiste strijkers die ik zelf ooit maakte was idd ook een stapeling van sounds; twee samples en twee synths. Het resultaat benaderde het origineel niet bijster goed, maar gaf evengoed de illusie die ik zocht. Belangrijker nog dan de ‘geluidsmatige’ kwaliteit van een sound is waarschijnlijk de manier waarop je die sound toepast/bespeelt. Zoals je aangeeft inderdaad, beetje mee rommelen, kijken wat werkt om te bereiken wat je in je hoofd hebt. Dat maakt het leuk.
Welke set is dit? Klinkt op zich vrij goed moet ik zeggen.
In Flick Radio zit een gedeelte met mijn gitaar en een solo viool:
http://download.omroep.nl/rvu/flickradio/flickradio.mp3
Vanaf 23 minuut 57. Door de gitaar niet super netjes op te nemen, incl. kleine slippertjes wordt het allemaal wat speelser.
Ik probeer vaak een combinatie. Gladde strijkers met wat andere strijkers erbij. Of met wat vervorming. Ook hier en daar een lijn met een kleine ontstemming. Niet te precies ook qua inzet.
Mijn grootste kritiek op de meeste sample bibliotheken: te clean, te perfect. In het echt hoor je meer onregelmatigheden.