MUZIEK VOOR MEDIA

Eind april hadden we Lavalu te gast bij Lopend Vuur Arnhem. Zangeres/pianist/songschrijver Marielle Woltring, meestal bijgestaan door Yonga Sun (drums), Miguel Boelens (saxofoons) en Jörg Brinkmann (cello), verrast ons -solo- met drie prachtige songs. We spreken haar uitvoerig over haar passie, het later dit jaar te verschijnen album en over de Lavalu-sound, die zich ergens zou bewegen binnen het klankidioom dat wordt begrensd door Björk, Bach, Radiohead en Weather Report. Het interview is te beluisteren op Lopend Vuur, maar kijk en luister hierboven vooral even naar The Cradle Song.

Share this

(foto: Capn Mad Matt, CC BY/NC/SA)

Vorige week sprak ik op Twitter nog met Marco Raaphorst over het feit dat we beiden alweer een tijdje niet actief waren geweest op ccMixter, maar dat wel weer van plan waren. Tijd voor actie dus. Mijn laatste track op ccMixter was de song Out of it van Brad Sucks. Deze keer koos ik voor zijn song Dirtbag. Melodie/tekst/zang is dus van Brad Sucks, de rest van mij. De song is beschikbaar onder een Creative Commons BY licentie, dus vrij beschikbaar onder vermelding van auteurs (Brad Sucks/Geert Veneklaas) en licentievorm: CC BY.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Share this

foto: beninho (Creative Commons 2.5)

Schreef ik eerder over de Smashing Pumpkins dat ze geen CD’s meer zouden uitbrengen, blijken ze toch weer de studio in te gaan voor een nieuw album. Niet dat het resultaat daarmee in de vorm van een CD-album op de markt zal komen. Naar het schijnt houdt frontman Billy Corgan alle opties open waarmee zijn songs hun weg naar de fans zullen vinden; online distributie als afzonderlijke songs ligt meer voor de hand.
Nu fans niet meer dat heilige moment van het verschijnen van een nieuw album kunnen beleven, zoekt Smashing Pumpkins (SP) nieuwe wegen om de fans te betrekken bij de band. Onlangs presenteerde SP het plan om gedurende hun studioverblijf fans tegen betaling te voorzien van exclusief beeldmateriaal. De deal is als volgt:
abonnee’s ontvangen 12 weken lang minimaal 5 keer per week nieuwe content. Die content heeft een minimum lengte van 5 minuten per keer. In totaal 5 uur kijken en luisteren dus. Tel daarbij nog mogelijk livestreaming video en interactie op en je weet dat dit een prachtaanbod is voor de fans. En de prijs van 40 dollar ? Lijkt me redelijk.
Overigens is het de SP naar eigen zeggen niet om het geld te doen. Maar de investering wil men wel graag terug zien: bij onvoldoende animo wordt het project afgeblazen.

Share this

foto: myspace.com/amybellemusic

Het zijn dan misschien roerige tijden voor de majors, maar talent op de plank laten liggen doet de zaak geen goed. Neem Amy Belle, Schotse laat-twintiger. Ze speelt in pubs om in haar onderhoud te voorzien en wordt op een avond gespot door een vriend van Rod Stewart. Voor ze het weet zingt ze een duet met hem tijdens een eenmalig concert in 2004 The Royal Albert Hall. Een gouden kans, want niet veel later (2006) krijgt ze een deal bij Epic in New York en neemt ze een album op. Tot een release is het nooit gekomen en daar snap ik helemaal niks van. Op YouTube is uit die periode wel een single te vinden, die volgens mij nogal ver afstaat van de ware Amy Belle. Luister liever naar de pure Amy in het onderstaande, prachtige ‘I Love You’, dat voorzien is van een nogal knullige fotoclip. En luister vooral verder op haar MySpace of koop haar nummers op CD Baby. En ondertussen speelt Amy gewoon door,
in de pubs.

Share this

foto: Tom Roelofs

Hoge verwachtingen had ik niet van het concert in LuxorLive: twee jochies van 16 en 17 in een soort van punkduo? Zonder bas? Dat beloofde niet veel goeds. Duende en Victor van tweemansformatie The Death Letters maken de buzz rond hun dreigende sterrendom echter meer dan waar. Ze weten een performance neer te zetten die al mijn scepsis wegneemt. Die me onverwacht aanspreekt en me een hele grote glimlach bezorgt van de eerste tot de laatste noot. Zelden heb ik zoveel energie gezien op een podium. Zelden heb ik me zo laten verrassen: toffe songs, perfecte instrumentbeheersing en prima performance, The Death Letters hebben het allemaal. Zal ik hun CD kopen ? Waarschijnlijk niet. Maar verdorie, wat zijn ze goed! Ga ze zien deze zomer. The Death Letters kick ass !!

Share this

Eind februari stond ‘Viva Rosa’ voor de Lopend Vuur Arnhem camera’s.
Ik hield er een gemengd gevoel aan over. Viva Rosa beschikt over een stel toffe songs, maar gaat wat slordig met haar talent om. Nu is Viva Rosa een energieke band die het eerder moet hebben van puurheid dan van kunstjes, maar een beetje meer aandacht besteden aan de uitvoering kan geen kwaad. Wat me ook opviel was het gebrek aan ondernemingszin. Naast een weinigzeggende MySpace-stek zijn de heren online nogal afwezig, weinig actief in het promoten van hun songs, niet heel geregeld op de podia te vinden en intern verdeeld over het ambitieniveau. Op deze manier zal Viva Rosa de top niet bereiken en dat is best jammer. Kijk hierboven naar ‘Honeymoon Diningroom’ zoals we het bij Lopend Vuur zagen, maar check de song ook zeker even op MySpace. Ondanks mijn gemengde gevoel een pareltje!

Share this

Het wordt nu echt tijd me eens in Kristin Hersh te verdiepen. Deze Throwing Muses frontvrouw is bij het grote publiek bekend van ‘Your Ghost‘, het nummer dat ze ooit met REM’s Michael Stipe de hitlijsten in zong. Deze dame publiceert al jaren haar eigen muziek onder een Creative Commons licentie op ccMixter, waar iedereen die het wil haar (zang)partijen kan gebruiken. Zo maakte ik in augustus 2008 mijn versie van haar prachtige song Elizabeth June.
Tegenwoordig is Hersh één van de drie leden van 50Footwave. Ook vanuit die rol schroomt ze niet haar muziek te delen. Sterker nog, al het materiaal dat deze band ooit heeft opgenomen (4 EP’s aangevuld met ander materiaal) is nu gratis en legaal te downloaden op CASH Music. Hiermee toont Hersh aan de muziekbusiness anno nu te begrijpen en het lef te hebben om er naar te handelen. Door haar songs gratis weg te geven zal ze enorm veel buzz veroorzaken en 50footwave onder de aandacht brengen van mensen die anders nooit van de band hadden gehoord. Ongelofelijk genereus en bovenal enorm slim. Want daarmee genereert ze aandacht, creëert ze vraag en zal ze ongetwijfeld veel fysieke geluidsdragers en merchandise verkopen. Bravo!

PS: Het treurige aan dit verhaal is dat haar hit ‘Your Ghost’ op YouTube (in de link hierboven) gecensureerd wordt door de platenmaatschappij. De video staat er wel op, maar zonder geluid.
Gezeur over copyrights, bah ! Gelukkig hebben we de live-versie nog.

Share this

Ik weet het. Het barst van de lijstjes op weblogs. Negen van de tien keer voegen ze weinig toe aan wat er al was of wat je al wist of wat je graag had willen weten. Toch ontstond er in mijn  hoofd vandaag zo’n overbodig lijstje, waar ik jullie desondanks toch even mee lastig val: het lijstje-van-de-eerste-10-nummers-die-in-mij-opkomen-wanneer-ik-terugdenk-aan-de-periode-waarin-ik-werkte-in-het-Swingcafé-in-Arnhem. Een nachtkroeg waar ik veel (mooie en minder mooie) herinneringen aan heb. Denk 1985-1996. Komt ‘ie:

  1. Grace Jones – Slave to the rhythm
  2. Peter Gabriel – Sledgehammer
  3. The Cure – Friday I’m in love
  4. Prince – Kiss
  5. Metallica – The unforgiven
  6. INXS – New sensation
  7. Pete Townsend – Face the face
  8. Frankie goed to Hollywood – Relax
  9. Simple Minds – Alive & Kicking
10. Gary Moore – Empty rooms

Zo, einde oefening (voor het een top 100 dreigt te worden).
Terug naar 2009.

Share this

Donderdag 29 januari was de vuurdoop voor Lopend Vuur Arnhem. Singer-songwriter Hanneke de Jong was de eerste die voor onze microfoons en camera’s verscheen. Begeleid door Jaap Berends op contrabas trakteerde ze ons op drie mooie songs: Gedachten, He said en (mijn favoriet) Landscape. Wat is jullie favoriet ?
(video: Punkmedia)

Share this

Het is alweer vier maanden geleden dat mijn track ‘Suitcase‘ op ccMixter verkozen werd tot ‘Editorial Pick’. Dat klinkt als een persoonlijk succes maar gaat veel verder dan dat. Door deze track realiseerde ik me dat het werkelijk mogelijk is om met onbekenden van elders op deze wereld iets moois te creeeren. Online.
De track bestaat namelijk uit een gedicht van de Amerikaanse (wereldburger) Emily Jane Carmen, voorgedragen door multimediaal artiest Anchor Méjans, aangevuld met een percussie-loop van ene ‘audiotechnica’ en een woordloze zangpartij van iemand die zich ‘innabar’ noemt. Ik smeedde de delen tot een geheel en voegde wat strijkers uit een doosje toe.
Resultaat: een Editor’s Pick die voelt als een eerste prijs, toffe comments vauit de ccMixter-community en vooral een mooie nieuwe ervaring. En als klap op de vuurpijl maakte Anchor Méjans er nog een mooie video bij.

Share this