Eind april hadden we Lavalu te gast bij Lopend Vuur Arnhem. Zangeres/pianist/songschrijver Marielle Woltring, meestal bijgestaan door Yonga Sun (drums), Miguel Boelens (saxofoons) en Jörg Brinkmann (cello), verrast ons -solo- met drie prachtige songs. We spreken haar uitvoerig over haar passie, het later dit jaar te verschijnen album en over de Lavalu-sound, die zich ergens zou bewegen binnen het klankidioom dat wordt begrensd door Björk, Bach, Radiohead en Weather Report. Het interview is te beluisteren op Lopend Vuur, maar kijk en luister hierboven vooral even naar The Cradle Song.
Eind februari stond ‘Viva Rosa’ voor de Lopend Vuur Arnhem camera’s.
Ik hield er een gemengd gevoel aan over. Viva Rosa beschikt over een stel toffe songs, maar gaat wat slordig met haar talent om. Nu is Viva Rosa een energieke band die het eerder moet hebben van puurheid dan van kunstjes, maar een beetje meer aandacht besteden aan de uitvoering kan geen kwaad. Wat me ook opviel was het gebrek aan ondernemingszin. Naast een weinigzeggende MySpace-stek zijn de heren online nogal afwezig, weinig actief in het promoten van hun songs, niet heel geregeld op de podia te vinden en intern verdeeld over het ambitieniveau. Op deze manier zal Viva Rosa de top niet bereiken en dat is best jammer. Kijk hierboven naar ‘Honeymoon Diningroom’ zoals we het bij Lopend Vuur zagen, maar check de song ook zeker even op MySpace. Ondanks mijn gemengde gevoel een pareltje!
Ik weet het. Het barst van de lijstjes op weblogs. Negen van de tien keer voegen ze weinig toe aan wat er al was of wat je al wist of wat je graag had willen weten. Toch ontstond er in mijn hoofd vandaag zo’n overbodig lijstje, waar ik jullie desondanks toch even mee lastig val: het lijstje-van-de-eerste-10-nummers-die-in-mij-opkomen-wanneer-ik-terugdenk-aan-de-periode-waarin-ik-werkte-in-het-Swingcafé-in-Arnhem. Een nachtkroeg waar ik veel (mooie en minder mooie) herinneringen aan heb. Denk 1985-1996. Komt ‘ie:
 1. Grace Jones – Slave to the rhythm
 2. Peter Gabriel – Sledgehammer
 3. The Cure – Friday I’m in love
 4. Prince – Kiss
 5. Metallica – The unforgiven
 6. INXS – New sensation
 7. Pete Townsend – Face the face
 8. Frankie goed to Hollywood – Relax
 9. Simple Minds – Alive & Kicking
10. Gary Moore – Empty rooms
Zo, einde oefening (voor het een top 100 dreigt te worden).
Terug naar 2009.
Donderdag 29 januari was de vuurdoop voor Lopend Vuur Arnhem. Singer-songwriter Hanneke de Jong was de eerste die voor onze microfoons en camera’s verscheen. Begeleid door Jaap Berends op contrabas trakteerde ze ons op drie mooie songs: Gedachten, He said en (mijn favoriet) Landscape. Wat is jullie favoriet ?
(video: Punkmedia)

foto: Jaap Stronks (Creative Commons license 2.0)
Gisteren was ik eindelijk in het eind 2008 geopende Luxor Live in Arnhem, gevestigd in een prachtig Art Deco-pand van architect Willem Diehl uit 1915. Van 1984 tot 2000 droeg deze cultuurtempel de naam Luxor, zoals ook de bioscoop heette die er tot de seventies was gehuisvest. Ik kwam destijds graag in het hippe Luxor dat een zekere grootsheid combineerde met ‘rock ’n roll’. Luxor was in mijn ogen ‘het Paradiso van het Oosten’.
Na afloop van het niet noemenswaardige concert dat ik er gisteren in de kleine zaal zag, openden Martijn en ik de deur van de grote zaal. Ik werd er even stil van. Wat een prachtzaal! Erg mooi gerestaureerd, indrukwekkend en sfeervol. Het beeld is vandaag niet meer van mijn netvlies verdwenen.
Ik sprak kort een paar medewerkers die in de verder lege zaal aan het werk waren. Trots op hun zaal, maar geen idee wat er ooit allemaal op het podium stond. Gelukkig heeft voormalig Luxorbestierder Jan Damen dat ooit allemaal uitgebreid beschreven.
Sinds kort ontvang ik de Luxor-nieuwsbrief. Tot nu ben ik nog niet heel erg onder de indruk van het programma, maar dat gaat vast komen. Het zou mooi zijn als we onder de vlag van Lopend Vuur Arnhem later dit jaar nog eens aan dat programma kunnen bijdragen. Heel mooi.
(Check voor meer foto’s Luxor Live’s photostream op Flickr!)








