Eind april hadden we Lavalu te gast bij Lopend Vuur Arnhem. Zangeres/pianist/songschrijver Marielle Woltring, meestal bijgestaan door Yonga Sun (drums), Miguel Boelens (saxofoons) en Jörg Brinkmann (cello), verrast ons -solo- met drie prachtige songs. We spreken haar uitvoerig over haar passie, het later dit jaar te verschijnen album en over de Lavalu-sound, die zich ergens zou bewegen binnen het klankidioom dat wordt begrensd door Björk, Bach, Radiohead en Weather Report. Het interview is te beluisteren op Lopend Vuur, maar kijk en luister hierboven vooral even naar The Cradle Song.

 

Afgelopen week bezocht ik sinds lange tijd weer eens ccMixter, waarop ik vorig jaar een aantal remixes heb geplaatst. Leuk om te zien dat er weer wat comments en aanbevelingen bij zijn gekomen; feedback is de hoofdreden dat ik online met muziek bezig ben.
Nog leuker is het als iemand je muziek hergebruikt, om zelf weer andere muziek mee te maken of als soundtrack bij een video of foto. Zo zag ik dat de Amerikaanse JobobArikan weer een remix van me had gebruikt voor één van zijn beeldcreaties, zoals hij al eerder had gedaan. Wie JobobArikan is ? Geen idee. Zijn account op deviantART vermeld slechts: I’m a mad scientist ;-). Hieronder zijn twee creaties.


Dont Weep 4 Me – Watch more Funny Videos

Suitcase Monkey by *JobobArikan on deviantART

 


foto: beninho (Creative Commons 2.5)

Schreef ik eerder over de Smashing Pumpkins dat ze geen CD’s meer zouden uitbrengen, blijken ze toch weer de studio in te gaan voor een nieuw album. Niet dat het resultaat daarmee in de vorm van een CD-album op de markt zal komen. Naar het schijnt houdt frontman Billy Corgan alle opties open waarmee zijn songs hun weg naar de fans zullen vinden; online distributie als afzonderlijke songs ligt meer voor de hand.
Nu fans niet meer dat heilige moment van het verschijnen van een nieuw album kunnen beleven, zoekt Smashing Pumpkins (SP) nieuwe wegen om de fans te betrekken bij de band. Onlangs presenteerde SP het plan om gedurende hun studioverblijf fans tegen betaling te voorzien van exclusief beeldmateriaal. De deal is als volgt:
abonnee’s ontvangen 12 weken lang minimaal 5 keer per week nieuwe content. Die content heeft een minimum lengte van 5 minuten per keer. In totaal 5 uur kijken en luisteren dus. Tel daarbij nog mogelijk livestreaming video en interactie op en je weet dat dit een prachtaanbod is voor de fans. En de prijs van 40 dollar ? Lijkt me redelijk.
Overigens is het de SP naar eigen zeggen niet om het geld te doen. Maar de investering wil men wel graag terug zien: bij onvoldoende animo wordt het project afgeblazen.

 


foto: Marco Derksen (CC BY-NC 2.0)

Afgelopen donderdag 9 april was ik in Seats2meet voor de Masterclass Copyright van de Stichting Copyright en Nieuwe Media. Na een heldere introductie van voorzitter Ronald van den Hoff volgde een presentatie van internetrecht-specialist Arnoud Engelfriet. Onder de indruk van zijn deskundigheid kocht ik later die middag zijn boek ‘De wet op Internet’ dat ook als download te verkrijgen is. Een volgende presentatie was van Marco Raaphorst, die mij ooit via zijn weblog de weg wees naar Creative Commons, ccMixter en Twitter. Een aansprekend verhaal over de manier waarop je als maker van muziek en beeld in de praktijk te maken hebt met copyright-issues. Absoluut een geslaagde middag, ook vanwege de aansluitende Mindz.com paasborrel!

 

Eind 2008 kwam ik via Twitter in contact met Robbie Veldwijk. Robbie – bijna afgestudeerd student Communicatie & Multimedia Design – is verslaafd aan fotografie en blogt er met passie over op zijn weblog. We spraken met elkaar over ambities,  muziek, fotografie, bloggen en co-creatie en besloten tot een gezamenlijk projectje. Robbie kwam al snel op de proppen met een mooi fotodagboek, een serie van 28 zelfportretten. Deze week rondde ik mijn bijdrage af. Project geslaagd.

 

Op 10 februari werd op initiatief van de Europese Commissie voor de zesde keer aandacht besteed aan veiligheid op internet, onder de noemer Safer Internet Day. In Nederland vond die dag een jongerendebat plaats met als thema ‘Watch your space’, ofwel hoe ga je online om met je persoonlijke gegevens? En wat betekent dat voor je imago en voor je privacy? 230 jongeren gingen in gesprek met Dennis van der Geest, Miljuschka Witzenhausen, Nicolette van Dam, Jan Willem den Ouden (MTV) en zedenrechercheur Michael Reijnders. Punkmedia maakte een videoverslag van deze dag.
Muziek voor Media maakte de muziek.

 

Het is alweer vier maanden geleden dat mijn track ‘Suitcase‘ op ccMixter verkozen werd tot ‘Editorial Pick’. Dat klinkt als een persoonlijk succes maar gaat veel verder dan dat. Door deze track realiseerde ik me dat het werkelijk mogelijk is om met onbekenden van elders op deze wereld iets moois te creeeren. Online.
De track bestaat namelijk uit een gedicht van de Amerikaanse (wereldburger) Emily Jane Carmen, voorgedragen door multimediaal artiest Anchor Méjans, aangevuld met een percussie-loop van ene ‘audiotechnica’ en een woordloze zangpartij van iemand die zich ‘innabar’ noemt. Ik smeedde de delen tot een geheel en voegde wat strijkers uit een doosje toe.
Resultaat: een Editor’s Pick die voelt als een eerste prijs, toffe comments vauit de ccMixter-community en vooral een mooie nieuwe ervaring. En als klap op de vuurpijl maakte Anchor Méjans er nog een mooie video bij.

 

Love and I
(click the pic)

In de tijd dat ik in een ‘band met platencontract’ speelde, was Internet nog niet beschikbaar voor het grote publiek. Waneer je de luxe kende dat je een videoclip mocht opnemen was het dus maar afwachten of de muziekzender (lees: MTV) hem op zou pikken.
De platenmaatschappij van mijn eerste ‘echte’ band (Jeanny’s Wild Obsession) gunde ons in 1993 die video. Maar het nummer flopte behoorlijk in eigen land en in de UK. Daar kon ook die dure video niets aan doen. Dus zag geen hond het filmpje. Zonde van het geld.
Gisteren zag ik tot mijn verbazing dat de Universal Music Group deze 16 jaar oude video van ‘Love and I’ op YouTube heeft gezet. Toch wel heel grappig. Alleen wat pijnlijk om te constateren dat het nummer ook nu de handen niet echt op elkaar krijgt. Gelukkig maakten we dat later alsnog goed…

 

Het was 1983. Met broer Erik ging ik naar Arnhem, waar ter gelegenheid van ‘750 jaar Arnhem’ op het Kerkplein een popconcert was georganiseerd. Als 16-jarig broekie had ik tot dan toe hooguit wat lokale bandjes zien spelen, maar dit concert was van een andere orde. Ik zag er o.a. Defunkt (de New Yorkse pfunk-band van voorman Joseph Bowie, anno nu bekend van de tune van Pauw en Witteman) en de Noord-Ierse The Undertones, die grote indruk op me maakten. Een toffer bandje had ik live niet eerder gezien. Wat een energie! Welke nummers ze speelden weet ik niet meer, maar een video uit die tijd geeft precies weer hoe ik me dat optreden herinner.
Nog dat zelfde jaar hielden The Undertones op te bestaan. Bij gebrek aan ‘groot succes’. Maar van Feargal Sharkey hoorden we later meer. Zo werd zijn uitvoering van Maria McKee’s ‘A good heart’ uit 1985 een tophit en horen we deze nu nog regelmatig voorbij komen.
Op een dag in november 1992 trof ik Feargal Sharkey in een heel andere rol. De band waar ik toen in speelde, Jeanny’s Wild Obsession, stond onder contract bij PolyGram Londen en Sharkey was daar net gestart als A&R-manager. Die avond tafelden we met hem bij een Indiaas Restaurant in Soho, Londen. Ook daar maakte Sharkey indruk op me, nu als een erg aardige, bescheiden gozer met veel humor en een boel mooie verhalen. Het waren Sharkey’s eerste stappen in de muziekbusiness. Inmiddels heeft de vijftiger er een flinke carrière op zitten en diverse topposities bekleed in de Britse muziekindustrie.
Deze week keek ik naar een video waarin hij als CEO van de Britse muziekrechtenorganisatie praat over zaken als illegaal downloaden en mogelijke maatregelen daartegen, de rol van muziek in het leven van ‘youngsters’ en de uitdaging waar de muziekindustrie voor staat. Een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in copyright en nieuwe media.
Sinds kort heeft Sharkey de leiding over UK Music, een koepelorganisatie die zeer breed inzet op de belangenbehartiging van muzikanten, producenten, managers, uitgevers, rechtenorganisaties, etc. Amper dertig jaar nadat de legendarische John Peel het nummer ‘Teenage kicks’ van punkrockers The Undertones ontdekte, staat er in 2009 ergens op een deur: Feargal Sharkey, Chief Executive Officer. Het zal me niet verbazen als de beste man ook nu weer internationaal aan de weg zal gaan timmeren.

 


Toen ik in 1996 met Moonflower brak, sprak ik met mezelf af om binnen 10 jaar weer professioneel met muziek bezig te zijn. Maar waar ik destijds een trigger (de band, de songwriters), een podium (airplay, optredens) en respons (publiek) had, viel ik nu in een zwart gat. Uitnodigingen om in andere bands te spelen waren er wel, maar dat was niet wat ik zocht. Ik was zoekende naar een manier om het zèlf te doen. Maar het ontbrak me aan een trigger, een podium en respons.
Internet was nog niet wat het nu is; op muziekgebied werd het hooguit gebruikt als uithangbord. Ik herinner me dat we als band een pagina met foto en tekst hadden op de corporate site van Sony, maar dat was het dan ook. Geen audio. Geen actualiteit. Bands hadden zelf ook nog geen site. Onze hit van 1994 was dan ook onvindbaar (en nog steeds).
Ondertussen worstelde ik met de vraag hoe ik mijn weg terug naar de muziekbusiness kon vinden. Hoewel Internet een mogelijk podium was, ontbrak het me aan een trigger en een publiek. En van online co-creatie had ik nog nooit gehoord.
Tot Marco Raaphorst me begin 2008 via zijn weblog naar ccMixter lokte, een Community Music/Remix Site, waarop je als muzikant andermans materiaal kunt (her)gebruiken, remixen, publiceren en becommentariëren. Een openbaring. Ik vond wat ik al tijden miste: een trigger, een podium en respons. Luister op mijn ccMixter-pagina naar het resultaat. (Later meer over ccMixter!)

© 2012 MUZIEK VOOR MEDIA Suffusion theme by Sayontan Sinha