Vorig jaar maakte ik in opdracht van Punkmedia al de muziek voor de video-impressie van Safer Internet Day 2009. Zie elders. Dit jaar mocht ik op herhaling. Luister naar de muziek:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
En alweer is ‘Polaroid Lucid Dream’ gebruikt voor een video! Deze keer hebben twee jonge Israelische studenten, Oz Yerushalmi en Ella Tamir, een animatie-video gemaakt:
Voor het ‘crowdsourcing’ filmproject DSB the Movie schreef ik een soundtrack. Er waren drie serieuze inzendingen. Na een vijfdaagse stemronde kwam mijn soundtrack als winnaar uit de bus met 163 stemmen van 297 stemmers. Het leverde veel (vooral online) felicitaties op en zelfs een item op NOS Headlines… Wordt vervolgd!
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Altijd weer leuk om te merken dat mensen, ergens op deze aardbol, je muziek gebruiken voor bij hun video. Hieronder drie voorbeelden van videootjes waarvoor ‘Polaroid Lucid Dream’ gebruikt is:
Eind april hadden we Lavalu te gast bij Lopend Vuur Arnhem. Zangeres/pianist/songschrijver Marielle Woltring, meestal bijgestaan door Yonga Sun (drums), Miguel Boelens (saxofoons) en Jörg Brinkmann (cello), verrast ons -solo- met drie prachtige songs. We spreken haar uitvoerig over haar passie, het later dit jaar te verschijnen album en over de Lavalu-sound, die zich ergens zou bewegen binnen het klankidioom dat wordt begrensd door Björk, Bach, Radiohead en Weather Report. Het interview is te beluisteren op Lopend Vuur, maar kijk en luister hierboven vooral even naar The Cradle Song.
Schreef ik eerder over de Smashing Pumpkins dat ze geen CD’s meer zouden uitbrengen, blijken ze toch weer de studio in te gaan voor een nieuw album. Niet dat het resultaat daarmee in de vorm van een CD-album op de markt zal komen. Naar het schijnt houdt frontman Billy Corgan alle opties open waarmee zijn songs hun weg naar de fans zullen vinden; online distributie als afzonderlijke songs ligt meer voor de hand.
Nu fans niet meer dat heilige moment van het verschijnen van een nieuw album kunnen beleven, zoekt Smashing Pumpkins (SP) nieuwe wegen om de fans te betrekken bij de band. Onlangs presenteerde SP het plan om gedurende hun studioverblijf fans tegen betaling te voorzien van exclusief beeldmateriaal. De deal is als volgt:
abonnee’s ontvangen 12 weken lang minimaal 5 keer per week nieuwe content. Die content heeft een minimum lengte van 5 minuten per keer. In totaal 5 uur kijken en luisteren dus. Tel daarbij nog mogelijk livestreaming video en interactie op en je weet dat dit een prachtaanbod is voor de fans. En de prijs van 40 dollar ? Lijkt me redelijk.
Overigens is het de SP naar eigen zeggen niet om het geld te doen. Maar de investering wil men wel graag terug zien: bij onvoldoende animo wordt het project afgeblazen.
Het zijn dan misschien roerige tijden voor de majors, maar talent op de plank laten liggen doet de zaak geen goed. Neem Amy Belle, Schotse laat-twintiger. Ze speelt in pubs om in haar onderhoud te voorzien en wordt op een avond gespot door een vriend van Rod Stewart. Voor ze het weet zingt ze een duet met hem tijdens een eenmalig concert in 2004 The Royal Albert Hall. Een gouden kans, want niet veel later (2006) krijgt ze een deal bij Epic in New York en neemt ze een album op. Tot een release is het nooit gekomen en daar snap ik helemaal niks van. Op YouTube is uit die periode wel een single te vinden, die volgens mij nogal ver afstaat van de ware Amy Belle. Luister liever naar de pure Amy in het onderstaande, prachtige ‘I Love You’, dat voorzien is van een nogal knullige fotoclip. En luister vooral verder op haar MySpace of koop haar nummers op CD Baby. En ondertussen speelt Amy gewoon door,
in de pubs.
Op verzoek van Punkmedia maakte ik vorige week muziek voor een video-impressie van het NOIV Jaarcongres. Een spoedklus want de volgende dag opleveren. Het gaf me effectief een paar uurtjes de tijd. Zie (en hoor) het resultaat.
Eind februari stond ‘Viva Rosa’ voor de Lopend Vuur Arnhem camera’s.
Ik hield er een gemengd gevoel aan over. Viva Rosa beschikt over een stel toffe songs, maar gaat wat slordig met haar talent om. Nu is Viva Rosa een energieke band die het eerder moet hebben van puurheid dan van kunstjes, maar een beetje meer aandacht besteden aan de uitvoering kan geen kwaad. Wat me ook opviel was het gebrek aan ondernemingszin. Naast een weinigzeggende MySpace-stek zijn de heren online nogal afwezig, weinig actief in het promoten van hun songs, niet heel geregeld op de podia te vinden en intern verdeeld over het ambitieniveau. Op deze manier zal Viva Rosa de top niet bereiken en dat is best jammer. Kijk hierboven naar ‘Honeymoon Diningroom’ zoals we het bij Lopend Vuur zagen, maar check de song ook zeker even op MySpace. Ondanks mijn gemengde gevoel een pareltje!