MUZIEK VOOR MEDIA

Vandaag bezorgde de postbode me 6 CD’s. Geen recent werk maar een inhaalslag: Coldplay, Keane, Deus, Novastar (2008) en Moke (2007). En een vreemde eend in de bijt: Maria Mena’s ‘Apparently Unaffected’ uit 2005 (NL 2006). Helemaal niet ‘mijn ding’ eigenlijk. Maar het interview dat Patrick Petersen deze maand met deze innemende meid had leidde me naar een (semi?)playback-uitvoering van ‘Just Hold Me’ (hitje in 2006), en ik was verkocht…
Inmiddels is de CD drie keer langsgekomen en ben ik in de war. Er is veel muziek die ik mooi vind maar er is weinig muziek die me raakt. Tot in het hart. Ik verdrink in melancholie…

Share this

Daar waar Matthew Ebel (zie eerdere post) druk in de weer is zijn CD’s online aan de man te brengen, kiezen anderen er juist voor helemaal geen CD’s meer uit te brengen. Voorman Billy Corgan van de Smashing Pumpkins was daar in een interview met de Chicago Tribune meer dan duidelijk over. Op de vraag of hun laatste CD nog een opvolger zou krijgen antwoordde hij:

‘We’re done with that. There is no point. People don’t even listen to it all. They put it on their iPod, they drag over the two singles, and skip over the rest. The listening patterns have changed, so why are we killing ourselves to do albums, to create balance, and do the arty track to set up the single? It’s done.’

Niet alleen kiezen de Pumpkins ervoor om vanaf nu wat releases betreft een ‘singles band’ te zijn, ze zijn ook niet langer van plan om live nog veel van hun oude materiaal te spelen:

‘We won’t do shows like this anymore, where we try to draw a good crowd and balance the past with the present. We’ll go small and do exactly what we want to do and stop playing catalogue. We’ll be like a new band that can’t rely on old gimmicks. (…….) What we weren’t getting [from playing a more balanced show with older songs] was excitement. (……) We don’t want a pat on the back: Good to have you back. We want a reaction, even if it’s a negative reaction.’

Billy’s uitspraken zouden verklaard kunnen worden door het matige succes van hun laatste album en misschien ook wel uit angst om (live) te moeten teren op oude successen, maar het is meer dan dat. Het is ook een reactie op de veranderende muziekbusiness en –consumptie. Muzikanten zijn wereldwijd op zoek naar manieren om daar op in te spelen. Ik vind het prachtig om te zien hoe die cultuur zich ontwikkelt en ben erg benieuwd naar wat de komende jaren op dit vlak te gebeuren staat! En hoewel ik zelf best gehecht ben aan het album als concept, waardeer ik het lef waarmee Corgan reageert op de veranderende wereld om zich heen.

(Foto: Djenan. Creative Commons license 2.0)

Share this